&Viribus Unitis Suum Cuique &

aktualnosci

22 lis 2018

Wykład prof. dr. hab. Andrzej Wysmołka - "Od muzyki do fizyki" Dzisiejszy wykład wygłosił prof. dr. hab. Andrzej Wysmółek na temat "Od muzyki do fizyki". Referent, jako fizyk doświadczalny, udowodnił, że złe wspomnienia z... »

8 lis 2018

Wykład dr Takao Ishikawy - "Jeszcze jeden sposób wykorzystania drożdży: choroba Creutzfelda-Jakoba i ich model drożdżowy" Dzisiejszy wykład wygłosił dr Takao Ishikawa na temat: "Jeszcze jeden sposób wykorzystania drożdży: chor... »

27 paź 2018

Komersz extern 135-lecia Welecji W ten weekend Welecja obchodziła swoje 135-lecie. Obchody rozpoczął Apel pamięci poległych i pomordowanych w wojnach światowych Weletów, który tradycyjnie miał miejsce na Kopcu Powstania Warszawskiego w pi... »

aktualnosci

Podstawą Welecji jest dewiza Viribus Unitis Suum Cuique - co w języku polskim znaczy wspólnymi siłami każdemu co mu się należy. Zwłaszcza drugi człon naszej maksymy ma istotne znaczenie. Wywodzimy zeń zasadę tolerancji i szacunku dla wszystkich poglądów i punktów widzenia.

aktualnosci

Tadeusz Kubalski

Urodzony w Będzinie, uczył się w Warszawie w Szkole im. J. Zamoyskiego i tam zdał maturę w roku 1922. Studiował architekturę w Politechnice Warszawskiej do roku 1928. Przyjęty do Welecji w 1924 roku pełnił różne funkcje, do prezesury Koła włącznie. Niezależnie od zajmowanych stanowisk poświęcał Korporacji wiele czasu, będąc "duszą" wszystkich ważniejszych poczynań z przeprowadzkami i urządzaniem Kwatery włącznie. W pojedynku, kończącym sprawę honorową z Korporacją Wandeą, wyznaczony w drodze losowania, stawał reprezentując Welecję. W latach 1924-32 pracował w Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej w nadzorze, następnie jako grafik i projektant architektoniczny. Służbę wojskową, w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim odbył w latach 1932/33. W kampanii 1939 roku bił się w bitwie pod Kockiem. Wzięty do niewoli wojnę spędził w "Oflagu", w Murnau. W tym okresie był jednym z organizatorów teatru obozowego jako scenarzysta i aktor. Nawiązał przy tym kontakt ze znanym reżyserem, Szylerem, który skierował go po wyzwoleniu do pracy w teatrze. Po wyzwoleniu 3 lata przebywał w Anglii a po powrocie do Kraju (pracował) jako aktor.

 

W 1949 roku wstąpił do Szkoły Dramatycznej, którą ukończył w 1953 roku z dyplomem reżysera. Występował początkowo jako aktor w teatrach warszawskich, potem w Kielcach i Radomiu. Przez lata 1957-1963 był dyrektorem i kierownikiem artystycznym teatru państwowego w Kaliszu, gdzie zmarł 5 VIII 1963 r.