&Viribus Unitis Suum Cuique &

aktualnosci

26 paź 2020

137 lat istnienia Welecji Ze względu na powagę sytuacji w kraju oraz odpowiedzialność za zdrowie innych i własne odwołaliśmy część uroczystości z okazji 137. rocznicy powstania naszej kochanej Welecji, w tym komersz rocznicowy. Natomiast... »

16 paź 2020

Zawieszenie działalności - COVID-19 W związku z pogarszającą się sytuacją epidemiologiczną w kraju prezydium podjęło decyzję o zawieszeniu na miesiąc spotkań na kwaterze i odwołaniu komerszu. Mamy nadzieję, że sytuacja jest przejśc... »

15 paź 2020

Meteoryty - skarby z nieba Dzisiaj o nieożywionych przybyszach z przestrzeni kosmicznej opowiadał nam nasz drogi Tomasz Gargól, który jest kolekcjonerem tych niezwykłych skał i członkiem Polskiego Towarzystwa Meteorytowego. Dowiedzieliśmy s... »

aktualnosci

Podstawą Welecji jest dewiza Viribus Unitis Suum Cuique - co w języku polskim znaczy wspólnymi siłami każdemu co mu się należy. Zwłaszcza drugi człon naszej maksymy ma istotne znaczenie. Wywodzimy zeń zasadę tolerancji i szacunku dla wszystkich poglądów i punktów widzenia.

aktualnosci

Tadeusz Kubalski

Urodzony w Będzinie, uczył się w Warszawie w Szkole im. J. Zamoyskiego i tam zdał maturę w roku 1922. Studiował architekturę w Politechnice Warszawskiej do roku 1928. Przyjęty do Welecji w 1924 roku pełnił różne funkcje, do prezesury Koła włącznie. Niezależnie od zajmowanych stanowisk poświęcał Korporacji wiele czasu, będąc "duszą" wszystkich ważniejszych poczynań z przeprowadzkami i urządzaniem Kwatery włącznie. W pojedynku, kończącym sprawę honorową z Korporacją Wandeą, wyznaczony w drodze losowania, stawał reprezentując Welecję. W latach 1924-32 pracował w Warszawskiej Spółdzielni Mieszkaniowej w nadzorze, następnie jako grafik i projektant architektoniczny. Służbę wojskową, w Szkole Podchorążych Rezerwy Artylerii we Włodzimierzu Wołyńskim odbył w latach 1932/33. W kampanii 1939 roku bił się w bitwie pod Kockiem. Wzięty do niewoli wojnę spędził w "Oflagu", w Murnau. W tym okresie był jednym z organizatorów teatru obozowego jako scenarzysta i aktor. Nawiązał przy tym kontakt ze znanym reżyserem, Szylerem, który skierował go po wyzwoleniu do pracy w teatrze. Po wyzwoleniu 3 lata przebywał w Anglii a po powrocie do Kraju (pracował) jako aktor.

 

W 1949 roku wstąpił do Szkoły Dramatycznej, którą ukończył w 1953 roku z dyplomem reżysera. Występował początkowo jako aktor w teatrach warszawskich, potem w Kielcach i Radomiu. Przez lata 1957-1963 był dyrektorem i kierownikiem artystycznym teatru państwowego w Kaliszu, gdzie zmarł 5 VIII 1963 r.