&Viribus Unitis Suum Cuique &

aktualnosci

1 lip 2019

56. Komersz Narodów Bałtyckich 56. Komersz Narodów Bałtyckich już za nami! Warszawę odwiedziło ponad 250 korporantów z Łotwy, Estonii, Niemiec i Polski! Uroczystości trwały trzy dni, przyciągnęły również ponad 200 gości spoza korporacji, wszystkim serdecznie dziękujemy!

30 cze 2019

Bal Welecji Pierwszy powojenny Bal Welecji już za nami. Pośród prawie trzech setek przyjaciół, w murach, w których odbywały się wszystkie przedwojenne warszawskie Bale Welecji, przy dźwiękach wspaniałej muzyki. Bal minął nam szybk... »

27 cze 2019

Bal Welecji już piątek Szanowni Państwo! Bal Welecji, który otworzy 56. Komersz Narodów Bałtyckich już w piątek! Zapraszamy do uczestnisctwa w Balu, Sobotniej Mszy Świętej (13:00 kościół pw. Najświętszego Zbawiciela), Konc... »

aktualnosci

Podstawą Welecji jest dewiza Viribus Unitis Suum Cuique - co w języku polskim znaczy wspólnymi siłami każdemu co mu się należy. Zwłaszcza drugi człon naszej maksymy ma istotne znaczenie. Wywodzimy zeń zasadę tolerancji i szacunku dla wszystkich poglądów i punktów widzenia.

aktualnosci

Tadeusz Ciszewski /1886 - 1976/

 

Urodził się w Uładówce na Podolu 22 czerwca 1886 r. Szkołę realną ukończył w Rydze w 1903 r. Następnie wstąpił na Politechnikę w Rydze w 903 r. Ukończył ją 1910 r. jako inżynier budowniczy. W okresie studiów był członkiem i kilkukrotnym prezesem Korporacji "Welecja". Podczas strajków roku 1906 studiował przez jeden semestr we Lwowie.

 

We wrześniu 1910 roku podjął pracę przy budowie mostu na Wołdze, w okolicach Kazania. Pracował także przy budowach mostów na Syberii. W okresie wojny był naczelnikiem budowy mostu w pobliżu Nowogrodu Siewierskiego. W 1919 r. powrócił do Polski. W tym samym roku został Naczelnikiem Wydziału Mostów w Wileńskiej Dyrekcji Kolejowej. W roku 1920 zrezygnował z posady państwowej i rozpoczął działalność prywatną. W tym samym roku ożenił się z Haliną Płońską. W roku 1921 przeniósł się do Grodna jako kierownik oddziału Towarzystwa Handlowo-Przemysłowego, którego był udziałowcem. Zajmował się eksploatacją drzew w Puszczy Augustowskiej i robotami budowlanymi do roku 1924.

 

Następnie podjął się dzierżawy tartaku. Po bankructwie założył w roku 1926 nowa spółkę, tym razem budowlaną.Pracował min przy budowie portu w Tczewie, w Gdyni. Podjął się prac dla wojska na Helu. Przenosi się w tym czasie do Gdyni. Buduje także rzeźnię miejską, kościół garnizonowy, część zabudowań stoczni wojennej. Dopiero po wybudowaniu 1938 r. domu w Gdyni sprowadza swoją rodzinę z Grodna.

 

W czasie wojny przenosi się do Warszawy, dzierżawi cegielnię w Pruszkowie i prowadzi własną firmę budowlana. Po wojnie pracuje w Zarządzie Miejskim w Warszawie, następnie w Ministerstwie Komunikacji zajmując się odbudową warszawskich mostów. Pracuje później w Ministerstwie Koleji. Na emeryturę przechodzi w 1959 r. Zmarł w Warszawie 31 X 1976r.