&Viribus Unitis Suum Cuique &

aktualnosci

16 sty 2020

Wykład poświęcony pszczelarstwu i miodom Naszymi gośćmi byli Elżbieta i Piotr Włoczewscy - pszczelarze z zamiłowania, właściciele 15 uli. Poznaliśmy produkty cenne dla człowieka a wytwarzane przez pszczoły miodne, żeby wspomnieć te m... »

11 sty 2020

Rybka Welecka 2020 Dziś, w niezwykle ciepłej atmosferze, odbyło się doroczne spotkanie okołobożonarodzeniowe, tzw. Rybka. Zebraliśmy się w gronie rodziny weleckiej, filistrów i przyjaciół. Był czas na podsumowanie minionego roku, życze... »

19 gru 2019

156. rocznica urodzin fil! Stanisława W. Lilpopa W ostatni przed przerwą świąteczną dzień kwaterowy gościliśmy w naszych skromnych progach panią Beatę Zybałę z Muzeum Iwaszkiewiczów w Podkowie Leśnej, która przybliżyła nam życiory... »

aktualnosci

Podstawą Welecji jest dewiza Viribus Unitis Suum Cuique - co w języku polskim znaczy wspólnymi siłami każdemu co mu się należy. Zwłaszcza drugi człon naszej maksymy ma istotne znaczenie. Wywodzimy zeń zasadę tolerancji i szacunku dla wszystkich poglądów i punktów widzenia.

aktualnosci

Edmund Załęski /1853 - 1932/

 

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej osiadłej w Sandomierszczyźnie. Egzamin maturalny zdał w gimnazjum klasycznym w Radomiu, w roku 1881 i przez rok studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1883 przeniósł się na W-ł Chemiczny Politechniki w Rydze i został przyjęty na członka Arkonii lecz z niej wystąpił wraz z gronem późniejszych założycieli Welecji.

 

Po ukończeniu studiów w roku 1888 pracował w laboratorium zakładowym jako chemik do 1892 roku. W tym czasie przeniósł swe zainteresowania na cukrownictwo, a w szczególności na hodowlę buraka cukrowego.

 

Uzupełniwszy swą wiedzę w tej dziedzinie w laboratorium prof. Herzfelda w Berlinie objął kierownictwo stacji nasienniczej w Brzozówce by wkrótce później założyć własną, na Podolu. W 3 lata potem zorganizował Rolniczą Stację Doświadczalną Centralnego Towarzystwa Rolniczego w pobliżu Warszawy. Od 1900 roku pracował jako instruktor hodowli nasion w kilku cukrowniach.

 

W roku 1904 został dyrektorem Zakładów Hodowli Nasion K. Buszczyńskiego, której do końca życia był następnie doradcą. W roku 1910 został powołany na profesora Wydziału Rolnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie wykładał genetykę roślinną i metodykę doświadczeń polowych. Był dziekanem Wydziału Rolnego a w roku akademickim 1931/32 - Rektorem uczelni.

 

Jeszcze przed swą profesurą ogłosił szereg prac z dziedziny hodowli buraka cukrowego. Był członkiem Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie i w istocie pionierem na skalę światową rozwoju genetyki hodowli roślin i metod matematyczno - statystycznych w prowadzeniu doświadczeń.