&Viribus Unitis Suum Cuique &

aktualnosci

24 gru 2020

Weleckie życzenia świąteczne 𝐴𝑑𝑒𝑠𝑡𝑒, 𝑓𝑖𝑑𝑒𝑙𝑒𝑠, 𝑙𝑎𝑒𝑡𝑖 𝑡𝑟𝑖𝑢𝑚𝑝ℎ𝑎𝑛𝑡𝑒𝑠: 𝑉𝑒𝑛𝑖𝑡𝑒, 𝑣𝑒𝑛𝑖𝑡𝑒 𝑖𝑛 𝐵𝑒𝑡ℎ𝑙𝑒𝑚... »

10 lis 2020

Przedłużenie zawieszenia działalności - COVID-19 Sytuacja w kraju wciąż jest niepokojąca, dlatego prezydium zawiesiło wykłady i spotkania do końca bieżącego roku. Mamy nadzieję, że już niedługo, w 2021 roku, spotkamy się znów na kwaterze.

9 lis 2020

Audycja radiowa poświęcona Domowi Weleckiemu W ostatnią niedzielę w radiu RDC odbyła się audycja poświęcona Domowi Weleckiemu, ale również szerzej - samej Welecji. Jan Lipski opowiadał o historii naszej kwatery oraz samej korporacji, a p... »

aktualnosci

Podstawą Welecji jest dewiza Viribus Unitis Suum Cuique - co w języku polskim znaczy wspólnymi siłami każdemu co mu się należy. Zwłaszcza drugi człon naszej maksymy ma istotne znaczenie. Wywodzimy zeń zasadę tolerancji i szacunku dla wszystkich poglądów i punktów widzenia.

aktualnosci

Edmund Załęski /1853 - 1932/

 

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej osiadłej w Sandomierszczyźnie. Egzamin maturalny zdał w gimnazjum klasycznym w Radomiu, w roku 1881 i przez rok studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1883 przeniósł się na W-ł Chemiczny Politechniki w Rydze i został przyjęty na członka Arkonii lecz z niej wystąpił wraz z gronem późniejszych założycieli Welecji.

 

Po ukończeniu studiów w roku 1888 pracował w laboratorium zakładowym jako chemik do 1892 roku. W tym czasie przeniósł swe zainteresowania na cukrownictwo, a w szczególności na hodowlę buraka cukrowego.

 

Uzupełniwszy swą wiedzę w tej dziedzinie w laboratorium prof. Herzfelda w Berlinie objął kierownictwo stacji nasienniczej w Brzozówce by wkrótce później założyć własną, na Podolu. W 3 lata potem zorganizował Rolniczą Stację Doświadczalną Centralnego Towarzystwa Rolniczego w pobliżu Warszawy. Od 1900 roku pracował jako instruktor hodowli nasion w kilku cukrowniach.

 

W roku 1904 został dyrektorem Zakładów Hodowli Nasion K. Buszczyńskiego, której do końca życia był następnie doradcą. W roku 1910 został powołany na profesora Wydziału Rolnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie wykładał genetykę roślinną i metodykę doświadczeń polowych. Był dziekanem Wydziału Rolnego a w roku akademickim 1931/32 - Rektorem uczelni.

 

Jeszcze przed swą profesurą ogłosił szereg prac z dziedziny hodowli buraka cukrowego. Był członkiem Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie i w istocie pionierem na skalę światową rozwoju genetyki hodowli roślin i metod matematyczno - statystycznych w prowadzeniu doświadczeń.