&Viribus Unitis Suum Cuique &

aktualnosci

15 mar 2019

56. Komersz Narodów Bałtyckich Korporacja Akademicka Welecja oraz Towarzystwo Tradycji Akademickiej organizują wspólnie 56. Komersz Narodów Bałtyckich. Ten zjazd studentów zrzeszonych w korporacjach akademickich z Łotwy, Estonii, Ni... »

24 sty 2019

Wykład prof. Zbigniewa Tucholskiego"Zasłużony architekt kolejowy Henryk Genello" W dniu dzisiajszym prof. Zdzisław Tucholski przedstawił referat pt. "Zasłużony architekt kolejowy Henryk Genello".  Zaprezentowana została... »

18 sty 2019

Krzycząc: Polska! W tym tygodniu zrezygnowaliśmy z wykładu na rzecz odwiedzenia instytucji do której mamy kilka kroków z kwatery - Muzeum Narodowego w Warszawie.  Wystawa "Krzycząc: Polska!" wpisuje się w kalendarz obcho... »

aktualnosci

Podstawą Welecji jest dewiza Viribus Unitis Suum Cuique - co w języku polskim znaczy wspólnymi siłami każdemu co mu się należy. Zwłaszcza drugi człon naszej maksymy ma istotne znaczenie. Wywodzimy zeń zasadę tolerancji i szacunku dla wszystkich poglądów i punktów widzenia.

aktualnosci

Edmund Załęski /1853 - 1932/

 

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej osiadłej w Sandomierszczyźnie. Egzamin maturalny zdał w gimnazjum klasycznym w Radomiu, w roku 1881 i przez rok studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1883 przeniósł się na W-ł Chemiczny Politechniki w Rydze i został przyjęty na członka Arkonii lecz z niej wystąpił wraz z gronem późniejszych założycieli Welecji.

 

Po ukończeniu studiów w roku 1888 pracował w laboratorium zakładowym jako chemik do 1892 roku. W tym czasie przeniósł swe zainteresowania na cukrownictwo, a w szczególności na hodowlę buraka cukrowego.

 

Uzupełniwszy swą wiedzę w tej dziedzinie w laboratorium prof. Herzfelda w Berlinie objął kierownictwo stacji nasienniczej w Brzozówce by wkrótce później założyć własną, na Podolu. W 3 lata potem zorganizował Rolniczą Stację Doświadczalną Centralnego Towarzystwa Rolniczego w pobliżu Warszawy. Od 1900 roku pracował jako instruktor hodowli nasion w kilku cukrowniach.

 

W roku 1904 został dyrektorem Zakładów Hodowli Nasion K. Buszczyńskiego, której do końca życia był następnie doradcą. W roku 1910 został powołany na profesora Wydziału Rolnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie wykładał genetykę roślinną i metodykę doświadczeń polowych. Był dziekanem Wydziału Rolnego a w roku akademickim 1931/32 - Rektorem uczelni.

 

Jeszcze przed swą profesurą ogłosił szereg prac z dziedziny hodowli buraka cukrowego. Był członkiem Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie i w istocie pionierem na skalę światową rozwoju genetyki hodowli roślin i metod matematyczno - statystycznych w prowadzeniu doświadczeń.