&Viribus Unitis Suum Cuique &

aktualnosci

14 cze 2018

Koło Sprawozdawczo-Wyborcze Koło Sprawozdawczo-Wyborcze Korporacji Akademickiej Welecja zebrane 14 czerwca 2018 roku udzieliło absolutorium ustępującemu Prezydium i wybrało nowe w składzie:   kol. Stanisław Włoczewski -... »

26 lut 2018

"Motywacja w pracy kreatywnej" - Krzysztof Noworyta      Krzysztof Noworyta jest pracownikiem polskiej branży kreatywnej, w tym między innymi współautorem filmu The Unconquered dla IPN. Prelegent prezentował nam na podstawi... »

25 sty 2018

"Rola Polaków w obronie Wielkiej Brytanii" wykład Wojtka Matusiaka           Jeden z najlepszych ekspertów od lotnictwa brytyjskiego II Wojny Światowej przybliżał nam okoliczności w jakich Polacy znal... »

aktualnosci

Podstawą Welecji jest dewiza Viribus Unitis Suum Cuique - co w języku polskim znaczy wspólnymi siłami każdemu co mu się należy. Zwłaszcza drugi człon naszej maksymy ma istotne znaczenie. Wywodzimy zeń zasadę tolerancji i szacunku dla wszystkich poglądów i punktów widzenia.

aktualnosci

Edmund Załęski /1853 - 1932/

 

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej osiadłej w Sandomierszczyźnie. Egzamin maturalny zdał w gimnazjum klasycznym w Radomiu, w roku 1881 i przez rok studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1883 przeniósł się na W-ł Chemiczny Politechniki w Rydze i został przyjęty na członka Arkonii lecz z niej wystąpił wraz z gronem późniejszych założycieli Welecji.

 

Po ukończeniu studiów w roku 1888 pracował w laboratorium zakładowym jako chemik do 1892 roku. W tym czasie przeniósł swe zainteresowania na cukrownictwo, a w szczególności na hodowlę buraka cukrowego.

 

Uzupełniwszy swą wiedzę w tej dziedzinie w laboratorium prof. Herzfelda w Berlinie objął kierownictwo stacji nasienniczej w Brzozówce by wkrótce później założyć własną, na Podolu. W 3 lata potem zorganizował Rolniczą Stację Doświadczalną Centralnego Towarzystwa Rolniczego w pobliżu Warszawy. Od 1900 roku pracował jako instruktor hodowli nasion w kilku cukrowniach.

 

W roku 1904 został dyrektorem Zakładów Hodowli Nasion K. Buszczyńskiego, której do końca życia był następnie doradcą. W roku 1910 został powołany na profesora Wydziału Rolnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie wykładał genetykę roślinną i metodykę doświadczeń polowych. Był dziekanem Wydziału Rolnego a w roku akademickim 1931/32 - Rektorem uczelni.

 

Jeszcze przed swą profesurą ogłosił szereg prac z dziedziny hodowli buraka cukrowego. Był członkiem Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie i w istocie pionierem na skalę światową rozwoju genetyki hodowli roślin i metod matematyczno - statystycznych w prowadzeniu doświadczeń.