&Viribus Unitis Suum Cuique &

aktualnosci

23 lip 2017

Komersz Letni Welecji 2017     Dnia 22 lipca 2017 roku odbył się w sielskiej posiadłości koło Olsztyna Komersz letni Welecji. Zacieśnianie więzi pomiędzykorporantami przebiegało w miłej atmosferze – prz... »

8 cze 2017

Koło Sprawozdawczo-Wyborcze Koło Sprawozdawczo-Wyborcze Korporacji Akademickiej Welecja zebrane 8 czerwca 2017 roku udzieliło absolutorium ustępującemu prezydium i wybrało nowe w składzie:   kol. Karol Dowgiało - prezes... »

22 kwi 2017

Weleckie Jajeczkko 2017! Weleckie Jajeczko, jak co roku, stało się okazją do spotkania w weleckim gronie "najwierniejszych z wiernych". Pomimo tego, że humory i apetyty dopisywały nie można było nie odnieść wrażenia lekkiego roz... »

aktualnosci

Podstawą Welecji jest dewiza Viribus Unitis Suum Cuique - co w języku polskim znaczy wspólnymi siłami każdemu co mu się należy. Zwłaszcza drugi człon naszej maksymy ma istotne znaczenie. Wywodzimy zeń zasadę tolerancji i szacunku dla wszystkich poglądów i punktów widzenia.

aktualnosci

Edmund Załęski /1853 - 1932/

 

Urodził się w rodzinie ziemiańskiej osiadłej w Sandomierszczyźnie. Egzamin maturalny zdał w gimnazjum klasycznym w Radomiu, w roku 1881 i przez rok studiował matematykę na Uniwersytecie Warszawskim. W roku 1883 przeniósł się na W-ł Chemiczny Politechniki w Rydze i został przyjęty na członka Arkonii lecz z niej wystąpił wraz z gronem późniejszych założycieli Welecji.

 

Po ukończeniu studiów w roku 1888 pracował w laboratorium zakładowym jako chemik do 1892 roku. W tym czasie przeniósł swe zainteresowania na cukrownictwo, a w szczególności na hodowlę buraka cukrowego.

 

Uzupełniwszy swą wiedzę w tej dziedzinie w laboratorium prof. Herzfelda w Berlinie objął kierownictwo stacji nasienniczej w Brzozówce by wkrótce później założyć własną, na Podolu. W 3 lata potem zorganizował Rolniczą Stację Doświadczalną Centralnego Towarzystwa Rolniczego w pobliżu Warszawy. Od 1900 roku pracował jako instruktor hodowli nasion w kilku cukrowniach.

 

W roku 1904 został dyrektorem Zakładów Hodowli Nasion K. Buszczyńskiego, której do końca życia był następnie doradcą. W roku 1910 został powołany na profesora Wydziału Rolnego Uniwersytetu Jagiellońskiego, gdzie wykładał genetykę roślinną i metodykę doświadczeń polowych. Był dziekanem Wydziału Rolnego a w roku akademickim 1931/32 - Rektorem uczelni.

 

Jeszcze przed swą profesurą ogłosił szereg prac z dziedziny hodowli buraka cukrowego. Był członkiem Komisji Fizjograficznej Akademii Umiejętności w Krakowie i w istocie pionierem na skalę światową rozwoju genetyki hodowli roślin i metod matematyczno - statystycznych w prowadzeniu doświadczeń.